Media

  • Artikel over Inprema Ongediertebestrijding 

     

  •  

  • 3 oktober 2012 Hier in de regio

  •  

  • 'Wespen steken gewoon door je pak heen'

     

  • Hij heeft geen alledaags beroep, maar dat vindt Wibo Pieterse van Inprema juist leuk. ‘Eerst was ik melkboer, nu ongediertebestrijder. In beide gevallen zijn mensen blij als ik langskom.’

     

  • Tekst: Hendrik Meijnders

     

  • Vraag hem naar de meest bizarre situatie waarin hij ooit terechtkwam, en de in Zoetermeer opgegroeide Woubruggenaar steekt van wal. ‘Een vriend van mij heeft hetzelfde beroep, ik werk ook weleens voor hem. Zo belandden we eens bij een minerale olie-tanker die voor anker lag in de haven van Rotterdam. Het schip werd bevaren door Aziaten, alles lekte en was vies. En wat een kakkerlakken! Niet normaal meer zoveel. De gezondheidsdienst kon daar geen akkoord meer voor geven. Dan trek je dus een overall en handschoenen aan om die beesten te bestrijden. En dat is gelukt.’

    Schorpioen
    Sinds een jaar werkt Wibo nu voor zichzelf. ‘Maar ik werk al twaalf jaar in deze branche ter bestrijding en voorkoming van dierplagen. Met die ervaring ben ik Inprema begonnen. Mensen bellen wanneer ze last hebben van muizen, ratten of een wespennest of wanneer ze dit juist willen voorkomen. De nadruk ligt bij het zoeken naar de oorzaak, het bekijken van het gevolg en het vinden van een oplossing. Maar de klant moet wel meewerken om het probleem uit de wereld te helpen. Dat kan alleen samen.’
    Onlangs belde er iemand die een schorpioen in zijn tuin had gevonden. ‘Maar omdat schorpioenen in Nederland niet mogen worden bestreden, verwees ik deze persoon door naar de dierenambulance’, vertelt Wibo. Het verzoek om in de nok van een zolder een wespennest te bestrijden, pakte hij wél met beide handen aan. ‘Via een smal luikje kon ik precies naar het nest kruipen. Ik zag de wespen in en uit vliegen, maar omdat het aan het einde van het seizoen was, waren de beesten heel agressief. Het nest is dan in verval. Toen ben ik wel te grazen genomen. Alleen al in mijn hoofd werd ik zes keer gestoken. Mijn oog zat helemaal dicht. Ja, wespen steken gewoon door je pak heen. Maar uiteindelijk trok ik wel aan het langste eind.’

    Muizensprint
    Hoewel soms dus pijnlijk, is Wibo nooit bang tijdens zijn werk. ‘Al vind ook ik het natuurlijk niet prettig als je om zes uur ’s ochtends ergens op je knieën ligt en familie muis sprint over je rug heen.’ Hij wijst op de punt van een pen en zegt: ‘Een muis kan door een gat van vijf millimeter kruipen. Als je de punt van een pen erin kan steken, kan een muis er doorheen. Muizen kunnen met die scherpe tanden zelfs door aluminiumstrippen heen knagen. Maar ze zijn banger voor ons, dan wij voor hen hoor. De mens is de natuurlijke vijand nummer één van de muis.   Wibo werkt tot nu toe vooral in een straal tot twintig kilometer rond zijn woonplaats (‘de mentaliteit van de mensen hier bevalt me sowieso goed’), maar is voor elke klus te benaderen. ‘Landelijke dekking is nu nog niet haalbaar, maar als er iemand in Friesland met een probleem zit, dan kom ik dat oplossen.’ Er was zelfs ooit een klant met een vakantiehuis in Duitsland die zijn expertise inriep. ‘Hij koos liever voor een lokaal bedrijf, ook omdat er een groot verschil in wetgeving bestaat tussen Nederland en Duitsland in het gebruik van bestrijdingsmiddelen. Pieterse bestiert Inprema, gesteund door zijn vriendin, in zijn eentje. Hij is 24 uur per dag en zeven dagen in de week bereikbaar. ‘Zo werd ik ook een keer zaterdagnacht gebeld. Dan laat ik altijd wat van me horen. Ik wacht wel even af of het nodig is er direct op uit te gaan, dat verschilt per situatie. Muizen zitten er bijvoorbeeld maandag ook nog wel. Maar het is ook voorgekomen dat ik in Amsterdam na sluitingstijd een café moest ontsmetten. Dan ben je dus tot half twee aan het werk.’

    In de bouwput
    Zijn klantenkring bestaat uit zowel particulieren als bedrijven. Pieterse’s agenda lijkt hiermee zichzelf te vullen. ‘Met bepaalde klanten sluit ik contracten af en kom ik bijvoorbeeld vier keer per jaar of elke maand langs. En dan zijn er natuurlijk de spoedklussen. Dan word ik gebeld omdat er op vrijdag iets in een bouwput is gevonden, waar maandag verder in moet worden gewerkt. Dan ga ik vrijdagmiddag vanaf vijf uur, als de bouwvakkers klaar zijn, aan de slag.’
    Zijn materialen waarmee ongedierte wordt bestreden eigenlijk wel gezond voor het milieu? ‘Ik heb een duurzame bedrijfsfilosofie, met ontzag voor het milieu. Ik gebruik bijvoorbeeld alleen houtconserveermiddel op waterbasis. Daar zit ook werkzame stof in, maar dat is niet schadelijk voor mens en zoogdier. Laatst vroeg een klant naar de olievariant van dit middel, maar dat doe ik dus liever niet.’ Met een opslag voor zijn materiaal in de tuin van zijn schoonouders, een bedrijfswagen zonder reclame (‘discretie is belangrijk’) en een kantoor dat wordt gerund vanuit zijn huis, kan Wibo werken wanneer hij en zijn klanten dat willen. ‘Dat vind ik nog wel mooiste. Dat elke dag weer anders is.’


    ‘Die agressieve beesten namen me goed te grazen’
     

     
     
  • Meest schadelijke ongedierte

    Welke dieren leveren ons de meeste schade op? Welk ongedierte kost ons bakken met geld? Aan de schade en bestrijding van de volgende diersoorten wordt jaarlijks het meeste geld aan uitgegeven.

    De rat

    Ratten kunnen, net als kakkerlakken, allerlei ziektes bij zich dragen en vormen dan ook een gezondheidsrisico. Ze lijken op muizen, maar zijn groter en zien er een stuk minder vriendelijk uit. Gelukkig leven ze, anders dan de huismuis, vaak buiten. Als ratten eenmaal in huis gevonden worden, is het verstandig zo snel mogelijk iets aan te doen. Ratten leveren schade op door te knagen, maar vooral de bestrijding van ratten kost geld.

    De kakkerlak

    Kakkerlakken kunnen allerlei ziektes bij zich dragen, waardoor ze gevaarlijk kunnen zijn, vooral voor kinderen, ouderen en zieken. Maar naast de gezondheidsrisico’s zijn kakkerlakken ook gewoon bijzonder onsmakelijk. Ze zien er eng uit, stinken, planten zich erg snel voort en zijn erg moeilijk dood te krijgen. Daarom besteden we ook veel geld aan het doden van kakkerlakken.


    De klustervlieg

    De klustervlieg dankt zijn naam aan zijn gewoonte om in grote aantallen gezamenlijk in gebouwen te overwinteren. Hij lijkt op een grote versie van de gewone kamervlieg. Klustervliegen veroorzaken geen schade, maar omdat ze me duizenden tegelijk in hetzelfde gebouw willen overwinteren, zijn ze toch behoorlijk hinderlijk. Het bestrijden van de klustervlieg kost jaarlijks miljoenen euro.

    De bedwants

    Bedwantsen worden wereldwijd een steeds groter probleem. Ze verspreiden zich snel en zijn erg moeilijk te behandelen. Ze leven van het bloed van mensen en andere zoogdieren. Hun beten doen geen pijn, maar zorgen wel voor jeuk. Bedwants verspreid zich vooral via een hotel waar een plaag heerst. De bedwants lift mee in kleding en verhuist via de koffer naar individuele huizen. Omdat de bedwants moeilijk te doden of weg te jagen is, besteden we in Nederland veel geld aan de bestrijding van het ongedierte.

    De boktor

    De boktor is vooral van mei tot augustus actief. Kort na paring legt de boktor 140 tot 200 eieren in naden en spleten van hout. De larven van de boktor boren zich in het hout. Hierdoor is de boktor één van de schadelijkste houtvernielende insecten. De larven tasten vooral het hout van schuren en huizen aan en kan uiteindelijk zelfs huizen laten instorten. Het bestrijden van de boktor is lastig en duur: jaarlijks kost het begassen van huizen in Nederland zo’n 5,25 miljoen euro.

    Vogels

    Vogels worden lang niet altijd als ongedierte gezien, maar vormen voor vliegvelden veel overlast en gevaar. Vogels die tegen vliegtuigen aanvliegen en vooral vogels die in vliegtuigmotors vliegen, kunnen gevaar opleveren voor een vlucht. Ongeveer een derde van alle botsingen met vogels leidt tot een reparatie aan het vliegtuig. De aanvaringen met ganzen, zwanen, duiven en alle diersoorten die daar voorkomen, kost Luchthaven Schiphol meer dan 12,5 miljoen euro per jaar.

    Het papiervisje

    Een ramp voor iedere boekenliefhebber: het papiervisje. Het insect heeft geen vleugels, maar wel twee lange antennes en drie staartdraden. Het zilvervisje heeft een hekel aan licht en verstopt zich dan ook graag in kieren en kasten. Als het er maar donker, warm en droog is. Het dieet van een zilvervisje bestaat uit cellulose, een bestanddeel van papier. Boeken, behang, foto’s en schilderijen zijn dus niet veilig voor dit ongedierte. 



Volg ons


facebook (1)   twitter   google_plus   linkedin  



Deel deze pagina


DSC_0417.JPG rekenkamer_header